Feribanotu (Euphorbia helioscopia) Sütleğengiller (Euphorbiaceae) ailesinden bir türdür. Türkiye'de Istranca, Çatalca-Kocaeli, Ergene, Güney Marmara, Batı, Orta ve Doğu Karadeniz, Asıl Ege, Konya, Adana alt bölgelerinde doğal yayılış göstermektedir. Deniz seviyesi ile 1400 m yükseltiler arasında; kireçtaşı yamaçlar, friganalar, su kenarları, molozlar, nadas tarlalarında görülürler.

Türkçe literatürde genellikle Feribanotu olarak adlandırılsa da, bazı yörelerde neblulotu, sütlüğen otu veya şebrem olarak bilinir. Bilimsel olarak Euphorbia helioscopia L. şeklinde tanımlanır; bu tanım ilk olarak 1753 yılında Sp. Pl. : 459 adlı yayında kullanılmıştır.

Euphorbia etimolojisi

Yunan fizikçisi Euphorbos, kaktüs benzeri bir bitkiden bahsederek güçlü bir müshil olarak kullanıldığını yazmıştır; Numidia Kralı II.Juba MS 12`de bu bitkiye Euphorbos adını vermiştir; 1753`te bu bitkiyi de içeren tüm cins Euphorbia olarak adlandırılmıştır.

helioscopia etimolojisi

Helioscopia Yunancada `güneş` anlamına gelen helios kelimesi ile `hedef` anlamına gelen scopos kelimesinin birleşiminden türetilmiştir. Tür epiteti ardına yazılan kısaltmalar türü yayınlayan bilim insanlarını belirtir. L. kısaltması bilim insanı Carl Linnaeus (1707-1778) için kullanılmıştır; Linnaeus modern taksonominin babası, İsveçli bir botanikçi, doktor ve zoologdur.